Chloé en Thomas in Brazilië

Elke zaterdagochtend vertrekt Thomas met metro en Uber naar de paardenclub in het zuiden van de stad. De uber rijdt door wat favelas tot aan een residentiële wijk aan het stuwmeer. Dit stuwmeer voorziet 4 miljoen mensen van drinkwater en ten tijde van droogte zelfs tot 6 miljoen mensen. Eerst volgde Thomas enkel 1 uur les, nu doet hij er soms nog een uurtje paardenverzorging bij. Het is er lekker rustig en groen en de lucht is er zuiver. Als ik meega lees ik een boek in de hangmat, kijk wat rond en drink een gigantische beker vers ananassap. We komen hier dus niet enkel voor de paarden, maar ook als ideale ontsnappingsplek aan de stadsdrukte.  Ik kom echter niet ieder weekend mee, want ik zit al erg veel in transport naar mijn Engelse lessen. Buiten mijn verwachtingen was januari een erg drukke maand. Ik volgde daarenboven ook een introductie cursus in Toerisme twee middagen per week. Daar moest ik me meestal naartoe haasten. De leeraar en de school waren erg goed, maar het Brazili...

Vandaag 20 november is "Zwarte Bewustzijnsdag" in São Paulo, een feestdag om de bijdragen van de zwarte gemeenschap aan Brazilie te gedenken en vieren. Het perfecte moment om eem blogpost te schrijven over onze vakantie in Bahia, de meest zwarte staat van het land. De hoofdstad van Bahia is Salvador en ligt op ongeveer 2,5u vliegen van São Paulo. Het was de eerste hoofdstad van het land (voor Rio de Janeiro en Brasilia) en was bijzonder welvarend van de 16de tot de 18de eeuw door de productie van suikerriet, tabak en cacao. Voor al die productie waren werkkrachten nodig en die kwamen vooral uit Afrika. De meerderheid van de 3,6 miljoen slaven die naar Brazilie gebracht werden, kwamen in Salvador en omstreken terecht. Bij de ontdekking van het goud en de koffie verder naar het zuiden van het land (denk aan het bezoek van Pieter en Nina) verschoof de politieke en economische macht naar Rio en daar is Bahia nooit echt bovenop gekomen. De ongelijkheid die je in São Paulo op s...

Het was erg fijn om even terug in België te zijn. Ik realiseerde me hoe druk het in São Paulo is, en dan bedoel ik in de zin van lawaai. In Antwerpen kan je slapen in stilte. Ik was dat bijna vergeten. Maar het viel me ook op hoe grijs het was in België. Het Braziliaanse klimaat blijft een enorm pluspunt. Deze week is het hier ook grijs. Blijkbaar botsen de warme aswolken van het noordwesten met de koude zeelucht (of andersom). Dit hulde São Paulo deze week in een grijze wolk met veel miezerregen. Maandag werd de stad eventjes pikdonker. Ik dacht dat het gewoon onweer was. Slechts met mondjesmaat kwam er nieuws binnen over de oorzaak van deze donkere dag. Doordat honderden mensen foto's hadden gepost op instagram. Zonder sociale media waren de bosbranden in de Amazone waarschijnlijk verzwegen. 3 dagen later was het pas wereldnieuws. Nu weet nog steeds niemand hoe de vork aan de steel zit. Het is de eerste keer dat ik zo duidelijk te maken krijg met fake news. Alle bronnen geven a...

De zon schijnt fel op de vlaktes van Brasilia! Na eeuwenlang gediscussieer tussen Rio De Janeiro en São Paulo over wie de hoofdstad mag zijn, besloot president Kubitchek in de voorspoedige jaren 50 er een nieuwe te bouwen in het midden van het land. Brasilia werd in 2 jaar tijd uit de grond gestampt. De architecten schetsten "de stad van de toekomst" met als grondplan de vorm van een vogel of vliegtuig. Allemaal goed en wel, maar blijkbaar dachten ze toen dat er in de toekomst niemand meer zou wandelen. Het wegennetwerk is goed uitgebouwd maar er zijn amper voetpaden te vinden. Laat staan oversteekplaatsen voor voetgangers. Mausoleum van oud-president Kubitchek. Parlement Thomas en ik vliegen de stad binnen voor een lang weekend en nemen een taxi naar de hotelwijk. Als we een paar blokken verder iets willen dineren, twijfelen we al meteen of we niet beter een Uber nemen. Gelukkig is er niet veel verkeer noch louche figuren dus riskeren we toch te voet de kilome...

Thomas bij gratis optreden SESC in centrum São Paulo Het is alweer een tijd geleden dat we van ons hebben laten horen. De routine is stilaan in ons Braziliaans leven binnengeslopen en dan heb je al snel het idee dat je niets interessants te vertellen hebt. We werken, we genieten van het prachtige herfst- en winterweer en proberen hier en daar een streepje cultuur mee te pikken. Dat laatste bracht ons vorige week in het theater van het SESC-gebouw van de wijk Pinheiros. SESC staat voor Serviço Social do Comércio (Sociale Dienst van Handel) en maakt deel uit van het Sistema S, samen met SENAR, SENAC, SENAI, SESI, etc. De oorsprong van deze instellingen ligt in de jaren veertig van de vorige eeuw, en ze hebben (zo staat in de grondwet) tot doel om werknemers gratis (of tegen kleine vergoeding) te voorzien van professionele opleidingen en vrijetijdsbesteding. SESC (de organisatie uit Sistema S voor de handelssector dus) is naar ons gevoel het meest aanwezig in São Paulo, met g...

Brazilië kampeerde ergens diep verscholen onderaan onze reis-bucket-list, tot Thomas en Chloé vorige zomer met een kamerbrede glimlach aankondigden naar Sao Paulo te verhuizen. Lang verhaal kort: eind mei landden we terug in Zaventem met tien paar Havaianas, een fles Cachaca en een magneetje in onze rugzak, na drie weken doorheen Brazilië, waarvan een in het gezelschap van Thomas en Chloé, hierna verder nogal onpersoonlijk maar voor het gemak ‘T&C’ genoemd. Vooral in verband met die gezamenlijke week met T&C leek het ons gepast enkele tips voor de mogelijk geïnteresseerde T&C-bezoeker te verzamelen, want in de Lonely Planet valt voorlopig bitter weinig te lezen over tips & tricks voor een T&C-visite, in tegenstelling tot bijvoorbeeld de uitgebreide lemma's over het tandengeknars van Tiradentes (Braziliaanse onafhankelijkheidsstrijder), de spectaculaire watervallen van Iguazu (spoiler: geen huwelijksaanzoeken tijdens onze reis), de onderschatt...