Dit weekend verzetten we hier onze klok naar het winteruur. Het weer is ook echt veranderd. Sinds een week kan ik weer een lange broek dragen en is één keer douchen per dag genoeg. Volgens de Paulistas is dit normaal. Rond de 25°C en bewolkt. De bijnaam van São Paulo is "terra da garoa" wat zoveel betekend als "land van de motregen". Een beetje regen bij kamertemperatuur kan weliswaar geen kwaad.
 |
Terra da garoa
|
Thomas heeft ondertussen zijn visum gekregen en is langs de federale politie geweest. Nu enkel nog langs het ministerie van werk en dan is dat deel van de bureaucratie van de baan. Dat van mij kan dan beginnen.
Wat eerst opvalt als je naar Brazilië komt zijn de codes. Je begint met een nieuw telefoonnummer vanbuiten te leren (normaal). Dan vraag je een belastingcode aan (CPF) die je bij elke aankoop best opschrijft/ingeeft/opzegt want met die code kan je belastinggeld terugkrijgen op jaarbasis (vreemd). Die CPF (11 cijfers) heb je ook nodig als je bijvoorbeeld een oplaadbare metrokaart wil. Verder vragen ze je ook steeds je postcode ( 8 cijfers) en de naam van je moeder (dit terzijde). Voor een bankrekening moet je dan weer je registratienummer opgeven. Er bestaan ook kantoren enkel en alleen voor het opslaan van handtekeningen. Die kunnen daar dan worden opgevraagd en gecontroleerd op echtheid. Voor een paar postzegels trek je ook best een uur wachttijd uit bij de post. Kwestie van maar te zeggen dat het in België allemaal wel meevalt.
Het dagelijkse leven hier in west-São Paulo is nochtans erg vergelijkbaar met de westerse wereld, maar het verschil zit hem in de kleine dingen. In groenten zitten bijvoorbeeld steevast rupsen verstopt, zelfs in de chique supermarkten. De kwaliteit van bijvoorbeeld kip en koffie is ook erg pover. Het fruit daarentegen is fantastisch. Er zijn ook meer daklozen op straat dan bij ons, vooral in het centrum, en ondanks onze chiquere buurt slagen toch veel mensen er niet in de poep van hun honden in een zakje te doen. Een voordeel hier is dan weer dat je overal met de kaart kan betalen. Zelfs voor je kokoswater in het park die verkocht wordt vanuit een winkelkar.
 |
Beachpartybartenders - betalen met kredietkaart? Geen probleem!
|
Ondertussen begin ik ook te begrijpen dat er hier inderdaad meer misdaad is, maar vooral in de vorm van kleine diefstallen. Je houdt best je gsm met twee handen vast, bijvoorbeeld. Maar geweld komt er normaal gezien niet aan te pas. Als ik rondloop let ik dus op mijn spullen, maar ik voel me wel veilig.
Het beste van São Paulo blijven voor mij de vele -vaak gratis- tentoonstellingen. Gisteren gingen Thomas en ik in het centrum naar het Centro Cultural Banco do Brasil waar een tentoonstelling loopt van Paul Klee (gratis) en alle films van Scorsese worden vertoond. Wij gingen naar "The Last Waltz" kijken, over The Band. Vorige week gingen we naar het Masp wat beschouwd wordt als een van de beste museums van Zuid-Amerika. De vaste tentoonstelling is een erg goed overzicht van kunst van de 14de eeuw tot nu. Ze hebben er Bosch, Van Gogh, Monet, Manet, Gauguin,... een beetje van alle Groten met hier en daar een Brazilaans werk ertussen.
 |
| Masp |
 |
| MAC (Museo de Arte Contemporânea) |
Reacties
Een reactie posten