vakantie
Rond de feestdagen heeft iedereen hier vakantie, dus ontsnapten wij ook even aan de stad in Zuidoost-Brazilië voor strand én natuur. In Urubici, een dorp tussen watervallen en canyons, tevens "de koudste plek van Brazilië", vonden we de rust van een dorp.
Het is hier nu putje zomer dus mochten we genieten van temperaturen tot 30°C. Brrrr.
Om er te geraken moesten we helaas met onze huurauto door het verschrikkelijke verkeer van de zuidelijke hoofdstad Florianopolis. Eens we die gepasseerd waren kronkelde de weg voort tussen de velden.
We verbleven drie nachten op een boerderij/guesthouse, maakten wat korte wandelingen, aten grote porties, reden wat rond en zorgden dat we voor 17u thuis waren voor de regen.
Een dagelijks onweer lijkt hier normaal, doch is de elektriciteitscentrale er niet op voorzien. Iedere avond viel de stroom uit. Toen we (op de file na) lekker ontspannen weer toekwamen aan Florianopolis was het 's avonds weer van dattum, maar daar is het blijkbaar uitzonderlijk dat de stroom uitvalt. (Erg vervelend als je probeert alles met je kredietkaart te betalen.)
Florianopolis is een grote stad, maar ook een groot eiland met een waaier aan stranden, meren en zelfs wat jungle.
We verbleven er in een hostel met "beach access" en belachelijk straffe caiperinhas. Helaas waren er amper golven aan ons strand, dus surfen
zat er niet echt in. Voor kerstavond werd er een groot buffet geserveerd en was het erg gezellig met de voornamelijk Europese backpackers. 3 caiperinhas later werd ik versierd door een Boliviaan met vrouw en dochtertje die wist dat ik getrouwd was. "Maar jij bent hier en uw man slaapt al, dus..." Classic latino.
Nu zijn we terug in São Paulo waar het geluid van vliegtuigen dagelijkse kost is, maar waar je ook alles vlakbij hebt. Restaurants, bars, winkels, het park en sinds onze verhuis ook de metro. Verhuizen is in dit geval niet veel werk. Elk moesten we terug onze 2 grote koffers inpakken en de kuisploeg laten weten dat ze hun werk mochten doen.
We wonen nu sinds zondag 30/12/18 in onze nieuwe duplex. De eigenaar heeft zijn meubels laten staan en ook wat servies en potten en pannen. Die heb ik gisteren allemaal nog maar eens goed afgewassen. De eigenaar is een hele vriendelijke, oude man, maar niet heel proper. 't Is wel een groot gemak dat we bijna niets moeten kopen. Enkel een paar kussens, een salontafel en een boekenkast.
Voor ons ongekend zijn de services die sommige appartementsgebouwen bieden. In onze airbnb betrof het een kuisploeg. Hier moeten we zelf poetsen, maar wordt 1 keer per week onze was gedaan. Dit zit inbegrepen in de gemeenschappelijke kosten. Die zijn over het algemeen niet goedkoop, want er is altijd een portier. Hier is er zelfs iemand die de auto's parkeert. En natuurlijk moet het zwembad, de lift, de voortuin en de gym onderhouden worden. Doch hebben we (na het bezichtigen van wel 12 appartementen) de beste prijs-kwaliteit ( en natuurlijk: locatie!) eruit gehaald, denk ik.
Het is hier nu putje zomer dus mochten we genieten van temperaturen tot 30°C. Brrrr.Om er te geraken moesten we helaas met onze huurauto door het verschrikkelijke verkeer van de zuidelijke hoofdstad Florianopolis. Eens we die gepasseerd waren kronkelde de weg voort tussen de velden.
We verbleven drie nachten op een boerderij/guesthouse, maakten wat korte wandelingen, aten grote porties, reden wat rond en zorgden dat we voor 17u thuis waren voor de regen.
Een dagelijks onweer lijkt hier normaal, doch is de elektriciteitscentrale er niet op voorzien. Iedere avond viel de stroom uit. Toen we (op de file na) lekker ontspannen weer toekwamen aan Florianopolis was het 's avonds weer van dattum, maar daar is het blijkbaar uitzonderlijk dat de stroom uitvalt. (Erg vervelend als je probeert alles met je kredietkaart te betalen.)
Florianopolis is een grote stad, maar ook een groot eiland met een waaier aan stranden, meren en zelfs wat jungle.We verbleven er in een hostel met "beach access" en belachelijk straffe caiperinhas. Helaas waren er amper golven aan ons strand, dus surfen
zat er niet echt in. Voor kerstavond werd er een groot buffet geserveerd en was het erg gezellig met de voornamelijk Europese backpackers. 3 caiperinhas later werd ik versierd door een Boliviaan met vrouw en dochtertje die wist dat ik getrouwd was. "Maar jij bent hier en uw man slaapt al, dus..." Classic latino.
Nu zijn we terug in São Paulo waar het geluid van vliegtuigen dagelijkse kost is, maar waar je ook alles vlakbij hebt. Restaurants, bars, winkels, het park en sinds onze verhuis ook de metro. Verhuizen is in dit geval niet veel werk. Elk moesten we terug onze 2 grote koffers inpakken en de kuisploeg laten weten dat ze hun werk mochten doen.
We wonen nu sinds zondag 30/12/18 in onze nieuwe duplex. De eigenaar heeft zijn meubels laten staan en ook wat servies en potten en pannen. Die heb ik gisteren allemaal nog maar eens goed afgewassen. De eigenaar is een hele vriendelijke, oude man, maar niet heel proper. 't Is wel een groot gemak dat we bijna niets moeten kopen. Enkel een paar kussens, een salontafel en een boekenkast.Voor ons ongekend zijn de services die sommige appartementsgebouwen bieden. In onze airbnb betrof het een kuisploeg. Hier moeten we zelf poetsen, maar wordt 1 keer per week onze was gedaan. Dit zit inbegrepen in de gemeenschappelijke kosten. Die zijn over het algemeen niet goedkoop, want er is altijd een portier. Hier is er zelfs iemand die de auto's parkeert. En natuurlijk moet het zwembad, de lift, de voortuin en de gym onderhouden worden. Doch hebben we (na het bezichtigen van wel 12 appartementen) de beste prijs-kwaliteit ( en natuurlijk: locatie!) eruit gehaald, denk ik.
![]() |
| Urubici |
![]() |
| Floripa |
![]() |
| Gelukkig nieuwjaar! |




"Maar jij bent hier en uw man slaapt al, dus..." Hahaha, geweldig, toch. Ja, Thomas, ge ziet hé, ge gaat moeten wakker blijven in het vervolg! En hoe zot is die waterval, prachtig! Veel plezier met het inrichten en van die duplex jullie stek maken. Feliz Ano Novo!
BeantwoordenVerwijderen