Eten
"Welke Braziliaanse gerechten heb je al gegeten?" Iedere Braziliaan die we ontmoeten, vraagt het ons. De mensen hier zijn blijkbaar trots op de lokale keuken, terwijl ik altijd denk: "Er is toch een reden waarom die niet internationaal bekend is?". Onze favoriet, "bolinhos de bacalhau", oftewel "viskroketten" zijn blijkbaar Portugees... Pas op, het eten is best wel lekker, hoor. In Antwerpen kan je een lekkere feijoada eten in de Tropicos, mocht iemand geïnteresseerd zijn in het nationale gerecht. Dat is een stoofpot van zwarte bonen en varkensvlees met rijst, tapiocameel en sinaasappel. Zorg ervoor dat je daarna een dutje kan gaan doen. http://www.tropicos.be/
Thomas en ik kochten op aanraden van locals het boekje "dois por um" (twee voor de prijs van één). Dat is een goede manier om cafés en restaurants te leren kennen en tegelijkertijd wat geld te besparen. Bij de bars bestaat de deal bijna altijd uit 2 drankjes én 2 hapjes voor de prijs van één. Een hapje is hier weliswaar geen kaas met mosterd of een portie olijven, maar allerlei gefrituurde dingen met vlees of vis erin, maar soms zelfs heel der schotels van (vettig) vlees met chips en/of brood. Zolang het je bloedvaten maar dichtslibt.
Iets gaan drinken zónder eten erbij te bestellen is dan ook niet normaal. Wij houden ons makkelijk in, maar vanaf dat er een Braziliaan mee aan tafel zit wordt er eten besteld. ("Heb je dit al geprobeerd?")
Als je dan een keer gewoon gaat eten, zijn de porties aanzienlijk. Rodrigo en Fernanda namen ons mee naar het "centro de tradições nordestinas" voor een stevige maaltijd waar we twee dagen van hebben kunnen genieten.
Je snapt het vast wel dat we thuis gezond proberen te eten. Vooral het fruit is natuurlijk heel lekker.
Na een serieus marktonderzoek voor de beste muesli kwamen we uiteindelijk in de lokale Aldi (hier Dia) uit bij een soort die niet te zoet is. Je kan het al raden. Geïmporteerd uit Duitsland. De gedroogde vruchten die erin zitten komen wellicht oorspronkelijk wel van dit continent.
In onze straat is er dan weer een Franse bakkerij. Het is toch fijn om af en toe "iets zoals thuis" te vinden.
Ondanks al die vettige hapjes, zijn de mensen in São Paulo niet perse dik. Er zijn wel veel brede mannen. Bijna iedereen heeft een gym in zijn appartementsgebouw, maar gaat toch naar een soort Basic Fit. Een groot deel van de mensen in onze straat loopt ook rond in sportkledij. Thomas vraagt zich altijd af of deze mensen wandelen als sport zien of wel degelijk naar huis wandelen na het sporten. Ik denk het tweede. Thomas is voor een keertje mee met de hype en sport vrolijk mee.
Volgende week begin ik aan een intensieve cursus Portugees. 5weken, 16u per week. Hopelijk ben ik dan zelfzeker genoeg voor dagelijkse conversaties en op termijn de arbeidsmarkt.
Thomas en ik kochten op aanraden van locals het boekje "dois por um" (twee voor de prijs van één). Dat is een goede manier om cafés en restaurants te leren kennen en tegelijkertijd wat geld te besparen. Bij de bars bestaat de deal bijna altijd uit 2 drankjes én 2 hapjes voor de prijs van één. Een hapje is hier weliswaar geen kaas met mosterd of een portie olijven, maar allerlei gefrituurde dingen met vlees of vis erin, maar soms zelfs heel der schotels van (vettig) vlees met chips en/of brood. Zolang het je bloedvaten maar dichtslibt.
Iets gaan drinken zónder eten erbij te bestellen is dan ook niet normaal. Wij houden ons makkelijk in, maar vanaf dat er een Braziliaan mee aan tafel zit wordt er eten besteld. ("Heb je dit al geprobeerd?")
Als je dan een keer gewoon gaat eten, zijn de porties aanzienlijk. Rodrigo en Fernanda namen ons mee naar het "centro de tradições nordestinas" voor een stevige maaltijd waar we twee dagen van hebben kunnen genieten.
Je snapt het vast wel dat we thuis gezond proberen te eten. Vooral het fruit is natuurlijk heel lekker.
Na een serieus marktonderzoek voor de beste muesli kwamen we uiteindelijk in de lokale Aldi (hier Dia) uit bij een soort die niet te zoet is. Je kan het al raden. Geïmporteerd uit Duitsland. De gedroogde vruchten die erin zitten komen wellicht oorspronkelijk wel van dit continent.
In onze straat is er dan weer een Franse bakkerij. Het is toch fijn om af en toe "iets zoals thuis" te vinden.
Ondanks al die vettige hapjes, zijn de mensen in São Paulo niet perse dik. Er zijn wel veel brede mannen. Bijna iedereen heeft een gym in zijn appartementsgebouw, maar gaat toch naar een soort Basic Fit. Een groot deel van de mensen in onze straat loopt ook rond in sportkledij. Thomas vraagt zich altijd af of deze mensen wandelen als sport zien of wel degelijk naar huis wandelen na het sporten. Ik denk het tweede. Thomas is voor een keertje mee met de hype en sport vrolijk mee.
Volgende week begin ik aan een intensieve cursus Portugees. 5weken, 16u per week. Hopelijk ben ik dan zelfzeker genoeg voor dagelijkse conversaties en op termijn de arbeidsmarkt.
Een typisch Braziliaans terrasje in de Japanse wijk (zie straatlampen).
Biersnacks
Een clandestiene bar bij een gratis optreden, gesponserd door Stella Artois (het optreden, niet de straatventer).
Reacties
Een reactie posten