Dimi observeert São Paulo

Aangezien ik in de buurt was, dacht ik: even binnenspringen bij Chloe en Thomas.
Ik wist dat Sao Paulo groot is, maar was vergeten dat gigantisch eigenlijk een betere omschrijving is. Aankomen om 7u in het busstation betekent binnenstappen bij Chloe en Thomas om 9u30, jup nog steeds dezelfde stad.
Eerst nog binnengeraken in hun fancy wolkenkrabber: voorbij de bewaker en een heus veiligheidssas. Het weerzien was super, ook omdat ik een koffie kreeg en gebruik kon maken van de douche, beiden de beste van Latijns Amerika, of toch in mijn ervaring.
We verkenden de binnenstad en na 94 culturele centra voorbij gewandeld te zijn besloten we er toch een te bezoeken. In het IMS stonden verschillende knappe fotoreportages waaronder ook van Peru en Bolivië: direct een throwbackske voor mij. De dag eindigden we met Thomas erbij in hun stamcafé. Ik merk dat ik met m'n gebroken Portugnol me moeilijk verstaanbaar kan maken, maar gelukkig spreken Chloe en Thomas vloeiend Portugees, of ze doen toch uitstekend alsof.
Aangezien het in de herfst nog steeds lekker weer is, besloot ik de dag erop te gaan zwemmen ... op het dak. Een portier, een wasservice, fitness in de kelder, zwembad op het dak: dit is een topappartementje. 's Namiddag fietsen we de stad door en ik kijk m'n ogen uit, levensgevaarlijk want van alle kanten komen fietsen, auto's, moto's, elektrische steps: het is vechten voor je plaats op de weg. In een parkje chillen en genieten van de zonsondergang tussen slackliners, kereltjes met wiet terwijl in de verte de helikopters van rijkerds over de stad vliegen,  Brazilië is een land van tegenstellingen.
De groep wordt groter en met Nina en Pieter verkennen we een ander deel van de stad, het MAC en feijoada. Dit typisch gerecht kan je maar op 2 dagen van de week krijgen, en als je dat op die momenten eet heb je geen ander voedsel meer nodig denk ik.
M'n laatste dag spenderen we op de autovrije Avenida Paulista (enkel op zondag, tip voor wie wil langskomen). En ik vertrek na een vruchteloze zoektocht naar Bolinhas, ik zal nog eens moeten terugkeren.
Chloe en Thomas: bedankt voor de ontvangst en tot snel!