Transport in SP - van alles wat!

We zijn hier ondertussen een paar dagen en beginnen ons stilaan te oriënteren. Maandagochtend zijn we op pad gegaan met Lidia, een freelance housing, neighbourhood, general living consultant. Ze heeft ons verschillende buurten getoond, met de auto. Dit was bijzonder nuttig, omdat we zo hebben kunnen afbakenen waar we willen wonen, en bevestiging kregen dat het niet prettig is om hier met de auto te rijden. Veel file, veel eenrichtingsstraten en veel zotte brommertjes van voedselbedeling zoals Rappy.

In de namiddag hebben we fietsen gehuurd. Dat kan hier via een systeem à la Velo in Antwerpen, maar wordt naar Londens model vooral gesponsord door banken (Itaú & Bradesco die op dezelfde kar als Barclays zijn gesprongen) en niet door de overheid. Die laatste is dan weer wel aan het investeren in fietspaden. Op de grote, nieuwere verkeersaders zijn op de middenberm uitstekende fietspaden aangelegd, die druk gebruikt worden door (deel)fietsen en elektrische steps. Op zo'n paden is het aangenaam fietsen en geraak je makkelijk van wijk tot wijk. In enkele wijken heb je dan nog een grote straat met een fietsstrook, maar in de meeste lokale straten is het op de weg te doen, en dan is het vergelijkbaar met fietsen in Borgerhout. Fietsen is dus zeker een opkomend transportmiddel hier, maar er is nog een lange weg te gaan ...

Vandaag hebben we  het oude centrum van de stad bezocht (SP heeft tegenwoordig meerdere centra, maar Centro is de plek waar de megalopolis van vandaag is ontstaan in de 16de eeuw). Volgens google maps gingen we best met de bus. Na een hoop gedoe met een norse chauffeur, een slapende ticketverkoopster en uiteindelijk ongewild van onzentwege een gratis ritje, belanden we in een busstation waar we een kaart kunnen kopen waar we ritjes openbaar vervoer op kunnen laden. Aan het loket keek de man nogal raar op toen we onze belgische identiteitskaart toonden, maar hij trotseerde moedig de foutmeldingen die zijn systeem gaf en bezorgde ons vriendelijk de kaartjes, Niet voordat hij natuurlijk alle informatie die hij net via de computer had ingegeven toch nog in een tabel had opgeschreven, ongetwijfeld om nog door iemand anders te laten scannen, kopieren, archiveren en terug in te typen. De busrit zelf was redelijk efficient: op grote wegen zijn busstroken gemaakt waardoor de bus een stuk sneller gaat dan de auto. Op de terugweg namen we de metro: bijzonder nieuw en bijzonder modern, en aan het uitbreiden.

Op voorhand hadden we vooropgesteld dat de locatie van het appartement heel belangrijk zou zijn voor onze levenskwaliteit, en we hopen dan ook iets in de buurt Moema te vinden: dicht bij metro en bus, veilige fietsroute naar mijn kantoor en dicht bij het Ibirapuera park, niet te druk maar toch genoeg vertier in de buurt. Vrijdag gaan we op appartementenjacht met Lidia!

Hieronder een voorbeeld van het fietspad op Avenida Faria Lima. Wat eruit ziet als een verbodsbord is hier blijkbaar een gebodsbord ...