Avenida Paulista

Ik heb deze week te horen gekregen dat de behandeling van mijn werkvisumaanvraag opnieuw vertraging heeft opgelopen. Er wordt nu verwacht dat de goedkeuring in de eerste helft van januari zal komen. Rekening houdend met nog wat administratie die erna moet gebeuren, schat ik voorlopig dat ik pas op 1 februari kan beginnen werken. Dit is enerzijds een ontgoocheling want ik kijk er erg naar uit om hier te beginnen werken. Anderzijds geeft het ons meer tijd om alles te regelen, ons portugees te verbeteren enz. En we hebben ons tripje richting het zuiden uitgebreid van 5 naar 8 dagen - daarover ongetwijfeld later meer...

Ondanks de hitte hier (35 graden overdag, 25 's nachts) proberen we toch actief te blijven. We hebben gisteren opnieuw een free walking tour gedaan, dit keer die van Avenida Paulista. Deze straat is bijzonder omwille van verschillende redenen. Ze is in de 19de eeuw aangelegd om de villa's van de koffiemagnaten uit de regio te bouwen, een stukje buiten het toenmalige centrum. Vandaag is de buurt een schoolvoorbeeld van de evolutie van Sao Paulo: enerzijds weinig respect voor cultureel erfgoed en veel nadruk op korte-termijn groei (villa hieronder is afgebroken en was een tijdje een parking, vandaag een shopping mall). Anderzijds is er wel aandacht voor culturele ontwikkeling door stimulatie/verplichting om culturele centra onder te brengen in commerciële gebouwen, gratis toegankelijk voor het publiek. 

Mansão dos Matarazzo, 1990

Gisteren was de beste dag voor een bezoek, gezien de avenida elke zondag wordt afgesloten voor gemotoriseerd verkeer. Dat biedt dan de mogelijkheid voor dansgroepen en volledige rockbands (blues, metal, grunge) om het beste van zichzelf te geven. De gids van de tour was met haar verschrikkelijk accent en overdreven enthousiasme eerlijk gezegd niet om aan te horen maar het was toch een fijne manier om deze kant van de stad te ontdekken. We komen zeker nog terug naar de culturele centra!

Afbeeldingsresultaat voor avenida paulista

Nog een woordje over mijn ervaring met de Brazilianen tot nu toe. Dankzij de inspanningen van Chloé hebben we al met een grote variatie aan mensen kunnen kennismaken. Ik sta telkens verbaasd van de warmte en energie die die mensen ons geven: ze luisteren met veel geduld naar ons 'portugees', geven tips, nemen ons mee naar leuke plekken, en nodigen ons zelfs uit om mee oudjaar te vieren. Na 1 ontmoeting! Ze zijn stuk voor stuk blij dat wij naar Brazilie zijn gekomen en willen ons helpen om ons hier thuis te voelen. Kortom, een houding waarvan ik nog veel kan leren ...

Maar, voor jullie zich zorgen maken dat ik plotsklaps Positive Pol ben geworden: het brood trekt hier op niks, wandelen naar de luchthaven is hier sneller dan de bus nemen en ze hebben hier nog niet beseft dat je ook een taal kan hebben zonder subjunctief.

Reacties

  1. Unknown17 december 2018 om 12:02

    Haha jij grumpy grumblebum! Leuk om te lezen wel. Blij dat het hier 7 graden is en ik niet in een natte plas moet liggen zweten. Dat ik morgen mijn brood mag beleggen met wat préparé en ik het niet moet maskeren met tonnen choco omdat het niet te freiten valt. Ik ben ook blij dat de treinen hier helemaal niet stipt rijden edoch mij sneller op de luchthaven brengen dan te voet. Blij om te lezen dat het dus in België nog lang zo slecht niet is als we dagelijks grmmmmble-end door het leven gaan.
    Langs de andere kant... Waarom is niet iedereen zo open, energiek, goed
    gezind en vriendelijk ginds in Zuid-Amerika? Zalige vibe als ik het zo geloven mag (net als ik ervaren heb in Colombia dus). Balen van je werk wel. Maar inderdaad nog iets meer tijd om je rustig te acclimatiseren denk ik dan. Om nog een beetje te genieten met twee. Goed bezig in ieder geval. Ik blijf jullie volgen en ik klink op meer leuk en goed nieuws! Cheers vrienden!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Coronatijden

Afbeelding
 Begin dit jaar kochten Thomas en ik vliegtickets naar België. Een maand of twee later werd heel de wereld plat gelegd vanwege de corona pandemie. Na 4 maanden door te brengen op ons 60m³ grote appartement, bleek het toch mogelijk voor ons om België te bezoeken en Brazilië terug binnen te gaan. Thomas ging 2 weken in quarantaine bij zijn ouders en ik bij de mijne en ondanks onze restricties konden we genieten van de rust en het groen buiten de stad (in tegenstelling tot het immer drukke São Paulo). Het weer zat ons ook mee. Terwijl Belgen kloegen over de warmte waren wij best aangepast aan het hittegolfklimaat. Het was ook fijn om nog eens op een goede fiets te rijden en niet elke 10 meter voor een rood licht te staan. Het echte vakantiegevoel was er vooral tijdens een weekendje kamperen met mijn "bubbel" en een dag Pairi Daiza, waar je de wereld kan zien! Maar wat we toch het meeste meenamen toen we terugkeerden naar de miljoenenstad was een licht gevoel van vrijheid.  Onze ...
Meer lezen

Bahia en duurzaam toerisme

Afbeelding
Vandaag 20 november is "Zwarte Bewustzijnsdag" in São Paulo, een feestdag om de bijdragen van de zwarte gemeenschap aan Brazilie te gedenken en vieren. Het perfecte moment om eem blogpost te schrijven over onze vakantie in Bahia, de meest zwarte staat van het land. De hoofdstad van Bahia is Salvador en ligt op ongeveer 2,5u vliegen van São Paulo. Het was de eerste hoofdstad van het land (voor Rio de Janeiro en Brasilia) en was bijzonder welvarend van de 16de tot de 18de eeuw door de productie van suikerriet, tabak en cacao. Voor al die productie waren werkkrachten nodig en die kwamen vooral uit Afrika. De meerderheid van de 3,6 miljoen slaven die naar Brazilie gebracht werden, kwamen in Salvador en omstreken terecht. Bij de ontdekking van het goud en de koffie verder naar het zuiden van het land (denk aan het bezoek van Pieter en Nina) verschoof de politieke en economische macht naar Rio en daar is Bahia nooit echt bovenop gekomen. De ongelijkheid die je in São Paulo op s...
Meer lezen

paarden en lessen

Afbeelding
Elke zaterdagochtend vertrekt Thomas met metro en Uber naar de paardenclub in het zuiden van de stad. De uber rijdt door wat favelas tot aan een residentiële wijk aan het stuwmeer. Dit stuwmeer voorziet 4 miljoen mensen van drinkwater en ten tijde van droogte zelfs tot 6 miljoen mensen. Eerst volgde Thomas enkel 1 uur les, nu doet hij er soms nog een uurtje paardenverzorging bij. Het is er lekker rustig en groen en de lucht is er zuiver. Als ik meega lees ik een boek in de hangmat, kijk wat rond en drink een gigantische beker vers ananassap. We komen hier dus niet enkel voor de paarden, maar ook als ideale ontsnappingsplek aan de stadsdrukte.  Ik kom echter niet ieder weekend mee, want ik zit al erg veel in transport naar mijn Engelse lessen. Buiten mijn verwachtingen was januari een erg drukke maand. Ik volgde daarenboven ook een introductie cursus in Toerisme twee middagen per week. Daar moest ik me meestal naartoe haasten. De leeraar en de school waren erg goed, maar het Brazili...
Meer lezen